Friday, January 30, 2009

ദേഷ്യം വരുമ്പോള്‍

ഒന്നും മിണ്ടാതെ കുറെ നേരം ഇരുന്നു..... പിന്നെ കുറെ നടന്നു..... ടി. വി. തുറന്നു ഏതൊക്കെയോ ചാനലുകള്‍ മാറ്റി മാറ്റി നോക്കി. ഒന്നും ഇഷ്ടമായില്ല... ഒടുവില്‍ വീട്ടില്‍ നിന്നിറങ്ങി....... നടക്കുന്നതെങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ..., പക്ഷെ എവിടെ എങ്കിലും എത്തും..... !!!! എല്ലാ നടത്തങ്ങളും ഒരിടത്ത് ചെന്നെത്തും ... അതെവിടെ എന്ന് മാത്രം മുന്‍കൂട്ടി പറയാന്‍ ആവില്ല ..... അങ്ങനെ ഞാന്‍ എത്തിയത്, പ്രിയപ്പെട്ട കടല്‍ക്കരയില്‍.... ആശ്വാസം വേണ്ടുംപോഴെല്ലാം അവിടെ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.. ....

തിരകള്‍ ഒന്നിന് പിറകെ ഒന്നായി തീരതത്തിനെ എന്തെല്ലാം ചെയ്യുന്നു????? ചിലപ്പോള്‍ ഒരു ചെറിയ തലോടല്‍, എന്നിട്ട് തിരിച്ചു പോകുന്നു... തിരികെ പോകുമ്പൊള്‍ തീരത്തിന്റെ മാറില്‍ കുറെ കണ്ണീര്‍ കണങ്ങള്‍ അവശേഷിപ്പിക്കുന്നു...... മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ ശക്തിയായി കുറെ താഢനങ്ങള്‍ ഏല്‍പ്പിക്കുന്നു.... തീരം കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു കണ്ണുനീരില്‍ കുതിര്‍ന്നു നില്ക്കുന്നു.... തീരത്തേക്ക് വരുന്ന തിരയെ മാറിലേക്ക് ചെര്‍ക്കുന്നതല്ലാതെ, മൌനമായുള്ള ആ തെങ്ങലല്ലാതെ തിരയുടെ പ്രതികരണത്തില്‍ മറ്റൊന്നുമില്ല.... നോക്കൂ നമുക്കു പ്രതികരിക്കാന്‍ എന്തെന്തു മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍....??!!

അങ്ങനെ ഒരു പ്രതികരണമാണോ ദേഷ്യം?? പ്രതികരിക്കണമെന്ന് തോന്നുമ്പോള്‍ നമുക്ക് കടല്‍ തീരതത്തിനെ ഓര്‍ത്ത്കൂടെ?? എങ്കില്‍ ക്ഷമയോടെ എല്ലാം ഉള്‍കൊള്ളാം, എല്ലാം സഹിച്ചു നില്ക്കുന്ന തീരത്തെ പോലെ... അല്ലെങ്കില്‍ വരുക ഈ തീരത്ത്..... തിരകള്‍ സ്വാന്തനിപ്പിക്കും....അതിന്റെ ലോലമായ തലോടല്‍ തീരത്തെ സ്വാന്തനിപ്പിക്കും പോലെ.. അത് നമ്മളെയും.... ശാന്തമാക്കും....

പക്ഷെ, അതൊരു ഒളിച്ചു പോക്കല്ലേ? ? അതെ.... ദേഷ്യവും അതിന് കാരണമായ കാര്യവും നിലനില്ക്കുന്നു,.... അത് വീണ്ടും സാഹചര്യം ഒരുക്കും, എന്നിട്ട് പഴയത് പോലെ പിന്നെയും എത്തും..... അപ്പോള്‍??? പിന്നെന്താണൊരു പോംവഴി? വഴിയുണ്ടോ?? ഉണ്ടായിരിക്കും....!! എനിക്കും അറിയില്ല.... .. ഉണ്ടെങ്കില്‍, അതറിയുമെങ്കില്‍ എനിക്ക് പറഞ്ഞു തരണേ......